Wie ben ik

Als kind van gescheiden ouders heb ik een vrij lastige jeugd gehad. Opgroeien zonder aanwezige vader in de jaren 80 was best pittig in een dorpse gemeenschap. Op de middelbare school had ik niet zo veel aansluiting met met name de jongens en viel er een beetje buiten. Daar begon ook het pesten. Als gevoelige jongen begon ik snel te huilen en was ik een makkelijk slachtoffer. Ik wilde niet meer naar school en dat kon niet vanwege de leerplicht. Na verschillende ziekmeldingen en afwezigheid op school naar een andere school toe, waar het pesten eigenlijk gelijk weer begon. Daarna weer een andere school, waar het toevallig wél goed ging. Na een studie geschiedenis kwam ik in een kantoorfunctie te werken. Ik heb verschillende banen gehad, en merkte wel dat het eigenlijk allemaal niet helemaal lekker liep. Een vergadering verliep niet goed, een slechte beoordeling en soms werd zelfs een contract niet verlengd. Ik nam het mezelf kwalijk, ik gaf mezelf de schuld dat dit gebeurde. Daarnaast vond ik het soms eng om met mensen om te gaan, ik zag mezelf als niet zo sociaal. Ik werd steeds ongelukkiger met mezelf. Ik zag mezelf vaak niet als capabel en werd ook vaak tegengehouden door angsten.

Een omslag

Totdat ik besloot er iets aan te gaan doen. Vanaf dat moment heb ik mezelf uit de spiraal gehaald, en – soms met begeleiding of met tools – mezelf goed leren kennen. Ik werd opeens bewust dat ik wel sociaal was, en waarom was ik eigenlijk bang, wat had ik te verliezen? Ik zag het patroon waar ik in zat, en leerde begrijpen hoe en waarom ik de negatieve gedachten kreeg. En ik leerde hoe ik eruit kon komen, niet meer in de valkuil te trappen van het jezelf naar beneden duwen. En ik durfde echt mezelf open te stellen en te laten zien. Waar ik op een meer onbewust niveau bang was voor een afwijzing, kon ik dit nu loslaten. Dat had bijvoorbeeld een directe impact op sollicitaties. Ik werd vaak genoeg uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek, maar vaak kwam ik niet verder dan een eerste gesprek. Sinds ik meer open het sollicitatiegesprek in ging, verliepen dit soort gesprekken heel soepel en natuurlijk, en kreeg ik ook veel sneller de baan die ik wilde. Het negatieve denken en de angst maken dat je je niet open kunt stellen naar anderen toe en zij voelen dit vaak op een bepaald niveau wel aan.

Sneeuwbaleffect

Sinds ik dit geleerd heb, wordt het ook steeds eenvoudiger om te blijven doen. En het heeft een sneeuwbaleffect dat in heel veel facetten van het leven doorwerkt. Ook mijn werkhouding veranderde: waar ik eerst erg onzeker was over mijn eigen presteren, wist ik nu beter waar mijn krachten, maar ook mijn valkuilen zaten en was ik ook niet bang meer om deze te benoemen. Zo voelde ik me een completer mens, en gaf het me een stuk rust, waar ik voorheen best haastig was en me soms ook opgejaagd voelde. Door de omslag die ik gemaakt hebt, weet ik wat ik aan mezelf heb, ken ik de goede en minder goede punten. Maar heb ik ook deze minder goede punten leren omarmen, omdat ze bij mezelf horen en me maken tot wie ik ben. Zodat ik uiteindelijk ten volste echt kan houden van mezelf.

Ik ben rustig, gevoelig, creatief, intelligent en eerlijk en als je me zou kennen, zou je weten dat:

  • ik wel veel hou van wandelen en bewegen, maar eigenlijk niet van sport. Je zult me dan ook niet tegenkomen op de sportschool
  • ik graag op het platteland in alle rust leef en woon, maar dat ik wel graag naar de stad ga voor het ‘bruisende’ leven, en zelfs ook een hele tijd in een grotere stad (Arnhem) gewoond heb
  • ik op een feestje niet de grote gangmaker ben, maar op de achtergrond wel alles volg en daar vaak diepe één op één gesprekken heb
  • ik soms wat chaotisch ben, maar daardoor wel meer bereik dan wanneer ik rechtlijnige stappen zou nemen
  • ik naast mijn werk als wandelcoach nog een deeltijd kantoorbaan hebt waar ik ook veel voldoening uit haal, omdat ik naast werken met mensen en natuur ook een passie voor techniek en nieuwe ontwikkelingen heb
  • ik dol ben op culturele dingen zoals boeken, film, kunst, muziek & theater

Mijn missie

Intussen ken ik mijzelf aardig goed, en maak ik het mijzelf niet meer zo moeilijk. Maar ik zie dat veel mensen niet van zichzelf houden en een negatief zelfbeeld hebben. Door hoe ze zijn, maar ook door wat ze meegemaakt hebben, geven ze vaak zichzelf de schuld van hun problemen. Doordat ze negatief over zichzelf denken, blijven ze dit zelf in stand houden. Maar gelukkig is het heel goed mogelijk dit patroon te doorbreken en echt van jezelf te leren houden.

Een puzzel
Ontmoete mensen
Sommigen dragen
Een stukje